The future is still unwritten - Δεν θα περάσουν

Και τα μυαλά στα κάγκελα!!

16 παραδείγματα παλαιότερων καθημερινών αντικειμένων

Στις μέρες μας απολαμβάνουμε μερικά τεχνολογικά επιτεύγματα άνευ προηγουμένου, αλλά πάρα πολλά από τα αντικείμενα που χρησιμοποιούμε σήμερα, χρησιμοποιούνται καιρό τώρα. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι μπορεί να μην μπορούσαν να στείλουν μηνύματα μέσω κινητού ή να ανεβάζουν selfies, αλλά απολάμβαναν καθημερινά αντικείμενα όπως τουαλέτες με καζανάκι, τσίχλες και όμορφες τσάντες σαν κι εμάς.

Απλώς να έχετε στο μυαλό σας ότι αυτά είναι τα αρχαιότερα ευρήματα των συγκεκριμένων αντικειμένων - πολλά από αυτά είχαν υπάρξει ή ήταν γνωστό ότι υπήρξαν πολύ παλαιότερα.

Παλαιότερες κάλτσες (1.500 χρόνια πριν): Αυτές οι αιγυπτιακές μάλλινες κάλτσες, σχεδιασμένες να φοριούνται με σανδάλια, έχουν πλεχτεί ανάμεσα στο 300 και στο 499 μ.Χ. και ανακαλύφθηκαν τον 19^ο αιώνα.

Παλαιότερη γραμμένη συνταγή (5.000 χρόνια πριν): Μία συνταγή για μπύρα από τους Σουμέριους που χρονολογείται στο 3.000 π.Χ. Η μπύρα που φτιάχνεται τελικά είναι πολύ δυνατή και περιέχει ψίχουλα ψωμιού που επιπλέουν εδώ κι εκεί.

Παλαιότερα γυαλιά ηλίου (800 χρόνια πριν): Τα παλαιότερα γυαλιά ηλίου του κόσμου ανακαλύφθηκαν στο νησί Baffin του Καναδά. Πρόκειται για προστατευτικά γυαλιά για το χιόνι, σχεδιασμένα για να μειώνουν την αντανάκλαση του ήλιου πάνω στο χιόνι.

Παλαιότερο αγαλματίδιο με ανθρώπινη αναπαράσταση (35.000 - 40.000 χρόνια πριν): 35.000 - 40.000 χρονών, η Αφροδίτη του Hohle είναι το παλαιότερο άγαλμα που αναπαριστά ανθρώπινη φιγούρα. Είναι φτιαγμένο από χαυλιόδοντα μαμούθ και ανακαλύφθηκε στη Γερμανία.

Παλαιότερο παπούτσι (5.500 χρόνια πριν): Αυτό το 5.500 χρόνων μοκασίνι από δέρμα αγελάδας ανακαλύφθηκε σε ένα σπήλαιο στην Αρμενία και διατηρήθηκε από την ξηρή κοπριά προβάτων.

Παλαιότερο μουσικό όργανο (40.000 χρόνια πριν): Αυτό το 40.000 χρόνων φλάουτο είναι φτιαγμένο από κόκαλο όρνεου και βρέθηκε στη νότια Γερμανία. Κάποιοι επιστήμονες θεωρούν ότι η μουσική μπορεί να έδωσε στους προγόνους μας ένα συγκριτικό πλεονέκτημα εις βάρος των Νεάντερνταλ.

Παλαιότερο παντελόνι (3.300 χρόνια πριν): Το παλαιότερο παντελόνι του κόσμου είναι 3.300 χρονών και βρέθηκε στη δυτική Κίνα.

Παλαιότερη τουαλέτα με καζανάκι (2.000 χρόνια πριν): Η Έφεσος, μία αρχαία Ιωνική πόλη στα παράλια της Μικράς Ασίας (σημερινή Τουρκία) είχε τουαλέτες με καζανάκι. Τρεχούμενο νερό κάτω από τα καθίσματα μετέφεραν τα «απόβλητα» σε ένα κοντινό ποτάμι.

Παλαιότερος στηθόδεσμος (500 χρόνια πριν): Αυτός ο στηθόδεσμος χρησιμοποιήθηκε μεταξύ 1390 και 1485 στ5ην Αυστρία. Παλαιότερες ιστορικές περιγραφές για «σακούλες στήθους» υπάρχουν αλλά δεν έχουν ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα.

Παλαιότερο προσθετικό μέλος (3.000 χρόνια πριν): Αυτό το 3.000 χρόνων προσθετικό μέλος χρησιμοποιήθηκε για να βοηθήσει κάποιον Αιγύπτιο να περπατήσει ξανά. Δοκιμές που διενεργήθηκαν με μία απομίμηση απέδειξαν ότι όντως λειτουργούσε ως πρακτικό και λειτουργικό μέλος και όχι ως αισθητική βελτίωση.

Παλαιότερη τσάντα (4.500 χρόνια πριν): Αυτά τα δόντια σκύλου είναι ότι απέμεινε από μία διαλυμένη τσάντα σχεδόν 4.500 χρόνων που βρέθηκε στη Γερμανία. Μάλλον αποτελούν μέρος από το εξωτερικό καπάκι-πτερύγιο της τσάντας.

Παλαιότερο προφυλακτικό (370 χρόνια πριν): Αυτό το προφυλακτικό από δέρμα προβάτου χρησιμοποιήθηκε το 1640 στη Σουηδία. Ήταν επαναχρησιμοποιούμενο και συνοδευόταν από οδηγίες (στα λατινικά) καθαρισμού με ζεστό γάλα προκειμένου να αποφύγουν τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα οι χρήστες.

Παλαιότερη τσίχλα (5.000 χρόνια πριν): Αυτή η τσίχλα από τη Φινλανδία μασήθηκε τουλάχιστον 5.000 χρόνια πριν. Αποτελείται από φλοιό σημύδας (είδος δένδρου) και χρησιμοποιήθηκε πιθανότατα για την ίαση μολύνσεων της στοματικής κοιλότητας ή σαν κόλα.

Παλαιότερη καταγεγραμμένη μελωδία (3.400 χρόνια πριν): Η παλαιότερη σωζόμενη γραπτή μελωδία βρέθηκε στο Ugarit, που αποτελεί στις μέρες μας μέρος της βόρειας Συρίας. Η μουσική ήταν γραμμένη για την αρχαία λύρα.

 

Παλαιότερο νόμισμα (2.700 χρόνια πριν): Το παλαιότερο γνωστό νόμισμα βρέθηκε στην Αρχαία Ελληνική πόλη της Εφέσου στη σημερινή Τουρκία. Η μία (και μοναδική) διακοσμημένη πλευρά αναπαριστά το κεφάλι ενός λιονταριού.

Παλαιότερη υδρόγειος (510 χρόνια πριν): Αυτή η παλιά υδρόγειος χαράχτηκε επιμελώς πάνω στην επιγάνεια ενός αυγού στρουθοκαμήλου στην Ιταλία. Πριν να επιβεβαιωθούν η ηλικία και η προέλευσή του, είχε πουληθεί στον τωρινό ιδιοκτήτη του σε ένα παζάρι για χάρτες (map fair) στο Λονδίνο το 2012.

Πηγή: boredpanda.com

Μετάφραση - επιμέλεια: DeadMic

Τα χρυσά έπη του Πυθαγόρα (BMC)

 

Είχε πει κάποτε μία μεγάλη κυρία ότι: «Εμένα ο θησαυρός μου δεν είναι χρήματα, είναι οι γνώσεις μου. Μοιράζομαι τον θησαυρό μου.» Τα παρακάτω λόγια είναι ίσως ότι έμεινε (γραπτά) απ τον Πυθαγόρα. Είναι κάποιες συμβουλές που δίνει στους μαθητές τους την εποχή εκείνη…

Να τιμάς πρώτα, τους αθάνατους θεούς, όπως ορίζει ο νόμος,

και να σέβεσαι τον όρκο [κι] έπειτα, τους ένδοξους ήρωες,

και να σέβεσαι τους καταχθόνιους δαίμονες, κάνοντας τα νόμιμα,

και να τιμάς τους γονείς [σου] και τους κοντινότερους συγγενείς [σου],

από τους άλλους δε, να κάνεις φίλο, όποιον είναι άριστος στην αρετή.

Να προτιμάς τα λόγια της πραότητας και τα έργα τα επωφελή.

Ούτε να εχθρεύεσαι τον φίλο σου ένεκα μικρής αστοχίας,

εφόσον μπορείς, διότι η δύναμη κοντά στην ανάγκη κατοικεί.

Αυτά μεν, έτσι να τα ξέρεις. Να συνηθίσεις δε, να κυριαρχείς στα παρακάτω:
 Πρώτα, στο στομάχι και στον ύπνο,

και στη λαγνεία και στο θυμό.

Ποτέ δε, να μην πράξεις κάτι που να σε κάνει να ντραπείς, ούτε με άλλον,

ούτε μόνος σου, περισσότερο απ’ όλους δε, να ντρέπεσαι τον εαυτό σου.

Έπειτα, να ασκείς την δικαιοσύνη με τα έργα και με τα λόγια,

ούτε να συνηθίζεις να είσαι ασυλλόγιστος για τίποτε,

αλλά να γνωρίζεις μεν, ότι είναι πεπρωμένο όλοι να πεθάνουν,

τα χρήματα δε, άλλοτε [της μοίρας] αρέσει να τ’ αποκτάς, άλλοτε να τα χάνεις.

Όσα δε, βάσανα έχουν οι θνητοί, από δαιμονιακή τύχη,

όποιο μερίδιο τυχόν έχεις [από τα βάσανα], να το υποφέρεις χωρίς να αγανακτείς,

αλλά πρέπει, όσα μπορείς να τα θεραπεύεις. Τούτο δε σκέψου:

δεν δίνει η μοίρα στους αγαθούς το μεγαλύτερο μερίδιο απ’ αυτά.

 Στους ανθρώπους δε, φτάνουν πολλά λόγια, και ευγενικά και ανάξια,

για τα οποία να μην επιτρέπεις στον εαυτό σου, ούτε να εκπλήσσεται,

ούτε να τα απορρίπτει. Αν δε ψέματα για κάτι λέγεται,

να είσαι πράος. Ό,τι δε, θα σου πω, να το κάνεις πάντοτε:

κανείς να μην σε πείθει, ούτε με λόγια, ούτε με κάποιο έργο,

να πράξεις ή να πεις, ό,τι δεν είναι καλύτερο για σένα.

Να σκέπτεσαι δε, πριν από κάθε σου έργο, για να μη κάνεις ανόητα [πράγματα],

ο άνθρωπος που κάνει και λέει ανόητα, ανάξιος χαρακτηρίζεται,

αλλ’ εκείνα να εκτελείς, για τα οποία δεν θα μετανιώσεις μετέπειτα.

Να μην κάνεις τίποτε, από ‘κείνα που δεν ξέρεις, αλλά να διδάσκεσαι σε όσα

υπολείπεσαι και με τον τρόπο αυτόν, θα ζήσεις την πιο ευχάριστη ζωή.

Δεν πρέπει ακόμη, να αμελείς την υγεία του σώματος [σου],

αλλά, με μέτρο, να πίνεις, να τρως και να γυμνάζεσαι,

ως μέτρο δε λέω εκείνο, για το οποίο δεν θα μετανιώσεις.

Να συνηθίζεις δε, να έχεις καθαρή, λιτή διατροφή, και να

φυλάγεσαι από το να διατρέφεσαι έτσι, που να προκαλείς τον φθόνο,

ούτε να σπαταλάς άκαιρα τα καλά, όπως οι αδαείς,

μήτε να στερείσαι, γιατί, το άριστο είναι, το μέτρο σε όλα.

Κάνε δε, εκείνα που δεν θα σε βλάψουν και να σκέπτεσαι πριν πράξεις.

Μήτε να επιτρέπεις τον απαλό ύπνο στα μάτια σου,

πριν εξετάσεις τρεις φορές τις ημερήσιες πράξεις [σου]:

«Που ξέφυγα; Τι έκανα; Τι απ’ ό,τι έπρεπε δεν ολοκλήρωσα;»

αρχίζοντας δε από το πρώτο να επεκτείνεσαι στα μετέπειτα,

για τα ανάξια μεν που έπραξες να επιπλήττεις τον εαυτό σου και για τα χρηστά να ευχαριστιέσαι.

Αυτά να προσπαθείς, αυτά να μελετάς, αυτά πρέπει ν’ αγαπάς,

αυτά θα σε βάλουν στα ίχνη της θείας αρετής.

Ναι, Μα τον παραδώσαντα στην ψυχή μας την Τετρακτύ!

την πηγή της αέναης φύσης!

Άρχιζε λοιπόν,

προσευχόμενος στους θεούς, για να ολοκληρώνεις τις πράξεις σου. Και εφόσον τα τηρείς αυτά:

- Θα γνωρίσεις την σύσταση των αθανάτων θεών και των θνητών ανθρώπων,

κι αν το κάθε τι παρέρχεται, και διατηρείται.

- Θα γνωρίσεις δε, αν η Θέμις το θέλει [αν το δικαιούσαι], ότι η φύση είναι παντού η ίδια,

ώστε μήτε τ’ ανέλπιστα να ελπίζεις, μήτε κάτι να σου ξεφύγει.

- Θα γνωρίσεις ακόμη, ταλαίπωρους ανθρώπους, από συμφορές που ίδιοι προκάλεσαν,

οι οποίοι, ενώ τα αγαθά βρίσκονται κοντά τους, ούτε τα βλέπουν,

ούτε τ’ ακούν, λίγοι δε, γνωρίζουν πώς να λύσουν τα κακά.

Η μοίρα δε αυτή τους συσκοτίζει το μυαλό. Σαν κύλινδροι δε,

περιφέρονται εδώ κι εκεί, μέσα σε ατελείωτες συμφορές,

γιατί τους ξεφεύγει ότι, η Έριδα, που τους είναι σύμφυτη,

τούς είναι μια ολέθρια συνοδός που τους βλάπτει, και [επομένως] δεν πρέπει να

προάγεται, αλλά να αποφεύγεται.

ΥΓ: Οι φωτογραφίες είναι από το μνημείο προς τιμήν του Πυθαγόρα στην κωμόπολη Πυθαγόρειο της Σάμου. Το όνομα του οικισμού μέχρι το 1955 ήταν Τηγάνι, οπότε μετονομάστηκε σε Πυθαγόρειο απ' τη Διεθνή Οργάνωση Πυθαγορείων, προς τιμήν του μεγάλου φιλόσοφου Πυθαγόρα που καταγόταν από τη Σάμο.

Η αξία της στιγμής (BMC)

 

Λέγεται ότι κάποτε ρώτησαν τον Μότσαρτ πιο είναι το μυστικό της επιτυχίας του. Πως μπορεί και καταφέρνει να δημιουργεί τέτοιες συνθέσεις, βρε αδερφέ. Εκείνος απάντησε: «είναι πολύ απλό, όταν καθαρίζω ένα πορτοκάλι…. καθαρίζω ένα πορτοκάλι!» Τι θέλει να πει με αυτά τα λόγια ο μεγάλος ιστορικός συνθέτης που αιώνες πριν και αιώνες μετά θα εμπνέει;

Έχουμε ξαναπεί κάμποσες φορές και απ’ ότι φαίνεται θα ξαναπούμε, από αυτήν εδώ του κόσμου τη γωνιά, ότι ο κόσμος τρέχει… και δε φτάνει! Αποτέλεσμα αυτού είναι το «Fast Food» που στην Ελλάδα το ονομάζουμε «σουβλάκι» στην Αμερική το ονομάζουνε «burger». Αυτό όμως το γρήγορο φαγητό μπορεί να μεταφραστεί και διαφορετικά, αν θέλουμε να το δούμε διαφορετικά.

Έχει υπάρξει κόσμος και κοσμάκης που έχει διαλαλήσει να «ζούμε τη στιγμή»! Το έχουν πει μέσα από τραγούδια, από ποιήματα, από ταινίες, από θέατρα, από διαφημιστικές καμπάνιες… θα έχει βγει και σε μπλουζάκια σίγουρα ή δε ξέρω και ‘γω που αλλού… Ένα πρόβλημα είναι αυτό, έχει καταντήσει μία καραμέλα που έχει χάσει τη νοστιμιά της. Για κάποιους που τους αρέσει η γεύση και η νοστιμιά αυτό είναι ένα θέμα. Για κάποιους άλλους που αγνοούν τη γεύση και τη νοστιμιά και θέλουν απλά να αναμασάνε… τους αφήνουμε στην ησυχία τους, αρκεί να αφήσουν και εκείνοι τους άλλους.

Τώρα, το μεγάλο θέμα είναι οι απεριόριστες πληροφορίες από παντού και πάντα που περνάνε από μπροστά μας. Αναγκαστικά το μυαλό μας γεμίζει με «σκέψεις, σκέψεις, σκέψεις» που μας αποτρέπει να πετύχουμε κάτι πάααααρα πολύ σημαντικό: τη συγκέντρωση. Η συγκέντρωση είναι ένα κλειδί για να μπορέσεις να πετύχεις πολλά πράγματα με αποτελεσματικότητα. Όπως π.χ να καθαρίσεις ένα πορτοκάλι…! Αν όταν καθαρίζεις ένα πορτοκάλι έχεις τη σκέψη και τα μάτια αλλού, πιθανότατα να κοπείς.

Είναι δυνατόν ένας τοξότης να μην συγκεντρωθεί απόλυτα στο στόχο του πριν αφήσει το βέλος απ’ το τόξο του; Δεν υπάρχει διαφορά όταν καθαρίζεις τα δόντια σου χωρίς να σκέφτεσαι τίποτα άλλο πέρα να τα καθαρίσεις καλά; 

Το επόμενο μεγάλο θέμα είναι η κάθε στιγμή ξεχωριστά. ΠΡΕΠΕΙ να κατανοήσουμε σιγά σιγά καθώς μεγαλώνουμε, ωριμάζουμε και συνειδητοποιούμε… ότι κάθε στιγμή είναι διαφορετική, κάθε διεργασία είναι διαφορετική, οπότε: ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΕΧΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΞΙΑ! Θεωρώ, ότι αν το καταφέρουμε αυτό, θα δώσουμε νοστιμιά στη ζωή μας (ψαγμενιά).

Για να κλείσουμε σιγά σιγά θα πω αυτό που είχα στο μυαλό μου να πω απλά, αλλά χρειαζόταν να προσθέσω λίγες «σάλτσες» … έτσι, γιατί μου αρέσει η νοστιμιά! Λοιπόν, όταν εργάζεσαι, εργάζεσαι! Όταν διαβάζεις, διαβάζεις! Όταν γράφεις, γράφεις! Όταν τρως, τρως! Όταν είσαι με τη κοπέλα σου, είσαι με την κοπέλα σου! Όταν κάνεις έρωτα, κάνεις έρωτα! Όταν καθαρίζεις ένα πορτοκάλι, καθαρίζεις ένα πορτοκάλι!!! Γίνεται να κάνεις έρωτα και να καθαρίζεις ένα πορτοκάλι, ταυτόχρονα; Γίνεται να διαβάζεις και να γράφεις ταυτόχρονα; Γίνεται να εργάζεσαι και να είσαι με την κοπέλα σου ταυτόχρονα; Γίνεται να κοιμάσαι και να τρως ταυτόχρονα; Γίνεται να πας διακοπές και να είσαι μέσα στο στρες και το άγχος της καθημερινότητας; Κάποιοι θα βιαστούν να πουν ότι κάποια από αυτά γίνονται… ναι, σαφώς γίνονται, όλα γίνονται, επαναλαμβάνουμε όμως ότι απευθυνόμαστε σε εκείνους που τη νοστιμιά προτιμάνε!

Κλείνοντας, υπενθυμίζουμε: συγκέντρωση στις στιγμές, αξία στις στιγμές. Μπορείς να πεις ότι είναι μία μορφή επανάστασης.

bmcakis@gmail.com

Smoka & Sonap - Παραισθήσεις

Μία μικρή γεύση από τον επερχόμενο δίσκο των Smoka & Sonap με τίτλο «Παραισθήσεις» πήραμε με τα τρία πρώτα κομμάτια που δόθηκαν στη δημοσιότητα.

 

Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και το πρώτο videoclip του δίσκου -θα ακολουθήσουν κι άλλα- με το κομμάτι «Δεν έχω»

 

 Αναμένουμε...

«Το έργο» (BMC)

Έχουμε ακούσει από ανθρώπους της Ιστορίας να κάνουν αναφορές για το «Έργο». Άνθρωποι του σήμερα κάνουν αναφορές για το «Έργο» που έκαναν στην Ιστορία κάποιοι άνθρωποι. Τι είναι αυτό το «Έργο»;

Όπως προείπαμε έχουν γίνει αναφορές, ακόμα και εκδηλώσεις προς τιμήν κάποιων ανθρώπων, έχουν γραφτεί βιβλία «για την Ιστορία και το Έργο» τους… Αν προσπαθούσαμε να κάνουμε μία προσέγγιση στο τι εστί «Έργο» δεν θα μπορούσαμε να βγάλουμε ένα ακριβές αντικειμενικό συμπέρασμα… αλλά κάτι θα καταφέρναμε, σωστά;

Ας προσπαθήσουμε.

Αν υποθέσουμε τι μας έρχεται στο μυαλό ακούγοντας την λέξη «Έργο» τι θα ήταν αυτό; Πιθανότατα το Έργο, αλλά με την έννοια της Ταινίας, που λέμε στα ελληνικά. Δεν είναι αυτό φυσικά, αλλά μήπως με κάποιο τρόπο συνδέεται; Αν αναρωτηθούμε ποιους χαρακτηρισμούς θα μπορούσαμε να δώσουμε για το «Έργο», αυτοί πιθανόν να ήταν: Μεγαλειώδες, Καλό, Εκπληκτικό, Δυνατό, Επίμονο, Σύγχρονο… κ.α. Αυτά τα χαρακτηριστικά έχει και μία αξιοπρεπής Ταινία. Για το λόγο αυτό θα σταθούμε λίγο στη σχέση Ταινία – Έργο.

Όταν βλέπουμε μία καλή ταινία η οποία κρατάει μιάμιση με δύο ώρες περίπου δε σκεφτόμαστε ότι χρειάστηκε ενάμιση με δύο χρόνια να φτιαχτεί…! Ένα άλλο λοιπόν στοιχείο που χαρακτηρίζει ένα «Έργο» θα λέγαμε ότι είναι και ο σχετικός χρόνος. Επίσης, έχουμε δει ταινίες με πολλούς πρωταγωνιστές, κομπάρσους κ.ά. που συνεργάζονται άψογα για να βγει το καλό αποτέλεσμα. Απ’ την άλλη όμως έχουμε δει και ταινίες μόνο με έναν πρωταγωνιστή… άντε και έναν συμπρωταγωνιστή… και όμως έχουν εξίσου καλό αποτέλεσμα.

Το πιο σημαντικό σε μια ταινία είναι η Ιδέα. Αν οι Ιδέα είναι «καλή», τότε άνετα έχουμε τον κορμό του δέντρου από τον οποίο θα βγουν τα κλαδιά, τα παρακλάδια, τα φύλλα, οι καρποί… δηλαδή, σκηνοθεσία, σενάριο, κάμερες, ηθοποιοί, χρήματα…

Αυτά τα γρήγορα συμπεράσματα βγάλαμε από τη συσχέτιση του Έργου με την Ταινία.

Ας σκεφτούμε το έργο τώρα καθ’ εαυτό, μόνο του. Ας πάρουμε για παράδειγμα, ο πρώτος που μου ήρθε στο μυαλό, το έργο του … (δεν θα αναφέρουμε ονόματα, όπως δεν αναφέραμε και ταινίες, ας σκεφτείτε εσείς ποιος μπορεί να είναι) …  ο οποίος μαχόταν για χρόνια ενάντια στην αδικία, υπέρ της ηθικής και της αγάπης. Έγινε ο Άρχοντας της χώρας! Όχι όμως για πολύ, γιατί δεν τον άφησαν για πολύ! Κι άλλοι, κι άλλοι…

Θα μπορούσαμε να πούμε και αυτό λοιπόν για εκείνους που έχουν αφήσει μεγάλα Έργα στην ανθρωπότητα, δεν είχαν «καλό» τέλος…!

Αν το πάρουμε ακόμα από πιο ψηλά, ακόμα και η ίδια η φύση βρίσκεται σε ένα συνεχές Έργο, την εξέλιξη… η τουλάχιστον την επιβίωση.

Για να κλείσουμε, χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε τη σημαντικότητα του Έργου. Καταρχήν, χρειάζεται να καταλάβουμε ότι γίνονται Έργα, είτε «καλά» είτε «κακά». Έπειτα πρέπει να αναλογιστούμε τη θέση – ρόλο μας, προς αυτά.

Με άλλα λόγια ή θα χτίζουμε ή θα γκρεμίζουμε έργα… όχι να βλέπουμε έργα! Όλοι μπορούμε να έχουμε κάποιο ενεργητικό ρόλο – θέση στο Έργο, μη στρουθοκαμηλίζουμε.

Είναι καλό, αν δεν κάνουμε δικό μας Έργο, να βοηθήσουμε στο Έργο των άλλων.

bmcakis@gmail.com

Η Ουσία...

Μαθαίνοντας να κοιτάμε διαφορετικά, βλέπουμε αλλιώς...

Γεγονός, αν μη τι άλλο... Δε χρειάζεται να ζούμε, να ενεργούμε και να αντιδρούμε πάντοτε στηριζόμενοι σε αυτά που προσλαμβάνουν οι πέντε μας αισθήσεις, και πιο συγκεκριμένα, τα μάτια μας...

Υπάρχει ένα ρητό που λέει «Από αυτά που ακούς, μην πιστεύεις τίποτα. Από αυτά που βλέπεις, πίστευε τα μισά». Αν όμως η περίσταση απαιτεί... μία άλλη προσέγγιση από την απόλυτα στεγνή και ρηχή πολλές φορές οπτική των ματιών μας, τι γίνεται;

Τότε καταλαβαίνουμε γιατί ο Μικρός Πρίγκιπας είναι ένα από τα κορυφαία έργα της ανθρώπινης διανόησης! Ένα τελείως απλοϊκά γραμμένο παραμύθι που μπορεί να επηρεάσει μικρούς και μεγάλους. Που μπορεί να δώσει πολλά πράγματα στον αναγνώστη σε κάθε ανάγνωση... Αλλά ξεφεύγουμε!

Η ουσία λοιπόν είναι αυτό ενδιαφέρει τον BMC και μας το δείχνει... Μέσα από ένα όμορφο βίντεο, πραγματοποίησε την ιδέα που είχε καιρό... Γιατί συνήθως έτσι γίνεται! Πρέπει να περάσει καιρός για να γίνει κάτι. Σαν τον σταλαγμίτη και το σταλακτίτη (πάντα ξεχνάω ποιος είναι ποιος! Από κάτω προς τα πάνω... Από πάνω προς τα κάτω... Κάτω... Πάνω...) Σταγόνα - σταγόνα για να ενωθεί το ταβάνι με το πάτωμα... Ο ουρανός με τη γη! Η ιδέα με την πράξη.

Η ουσία λοιπόν είναι μία ιστορία που μπορεί να λάβει χώρα οπουδήποτε πάνω στον πλανήτη, όλες τις ώρες. Είναι η ζωή που μπορεί να έρθει τούμπα από τη μια στιγμή στην άλλη και τότε είναι που πρέπει να αναρωτηθείς: Θα προσπαθήσω να δω έτσι όπως μπορώ πλέον, ή θα πεθάνω από κατάθλιψη προσπαθώντας να κάνω κάτι που συνήθιζα μέχρι τώρα; Η απάντηση μπορεί να μοιάζει εύκολη και σχεδόν αυτονόητη αλλά μακάρι να ήταν. Δεν προσαμόζονται όλοι στις αλλαγές που τους φέρνει η ζωή. Κουτουλάνε στα εμπόδια αντί να προσπαθήσουν να τα υπερβούν. Κι εκεί φαίνεται ο καλός ο καπετάνιος... Στην ΦΟΥΡΤΟΥΝΑ!

Εμπρός λοιπόν, ας πάρουμε παράδειγμα από τους δυνατούς αυτού του κόσμου. Και φυσικά δεν εννοώ όσους έχουν μυϊκή δύναμη ή εξουσία! Μιλάω για όσους έχουν το σθένος να παλέψουν παρά τις αντιξοότητες και να θέσουν ξανά υπό τον έλεγχό τους την ίδια τους τη ζωή.

Και ας θυμηθούμε λίγο τα πρόσωπα της κρίσης...