Ενημερωθείτε για ό,τι νέο μέσω mail!!

Σάββατο, 12 Ιουλίου 2014

Η αξία της στιγμής (BMC)


 
Λέγεται ότι κάποτε ρώτησαν τον Μότσαρτ πιο είναι το μυστικό της επιτυχίας του. Πως μπορεί και καταφέρνει να δημιουργεί τέτοιες συνθέσεις, βρε αδερφέ. Εκείνος απάντησε: «είναι πολύ απλό, όταν καθαρίζω ένα πορτοκάλι…. καθαρίζω ένα πορτοκάλι!» Τι θέλει να πει με αυτά τα λόγια ο μεγάλος ιστορικός συνθέτης που αιώνες πριν και αιώνες μετά θα εμπνέει;

Έχουμε ξαναπεί κάμποσες φορές και απ’ ότι φαίνεται θα ξαναπούμε, από αυτήν εδώ του κόσμου τη γωνιά, ότι ο κόσμος τρέχει… και δε φτάνει! Αποτέλεσμα αυτού είναι το «Fast Food» που στην Ελλάδα το ονομάζουμε «σουβλάκι» στην Αμερική το ονομάζουνε «burger». Αυτό όμως το γρήγορο φαγητό μπορεί να μεταφραστεί και διαφορετικά, αν θέλουμε να το δούμε διαφορετικά.

Έχει υπάρξει κόσμος και κοσμάκης που έχει διαλαλήσει να «ζούμε τη στιγμή»! Το έχουν πει μέσα από τραγούδια, από ποιήματα, από ταινίες, από θέατρα, από διαφημιστικές καμπάνιες… θα έχει βγει και σε μπλουζάκια σίγουρα ή δε ξέρω και ‘γω που αλλού… Ένα πρόβλημα είναι αυτό, έχει καταντήσει μία καραμέλα που έχει χάσει τη νοστιμιά της. Για κάποιους που τους αρέσει η γεύση και η νοστιμιά αυτό είναι ένα θέμα. Για κάποιους άλλους που αγνοούν τη γεύση και τη νοστιμιά και θέλουν απλά να αναμασάνε… τους αφήνουμε στην ησυχία τους, αρκεί να αφήσουν και εκείνοι τους άλλους.

Τώρα, το μεγάλο θέμα είναι οι απεριόριστες πληροφορίες από παντού και πάντα που περνάνε από μπροστά μας. Αναγκαστικά το μυαλό μας γεμίζει με «σκέψεις, σκέψεις, σκέψεις» που μας αποτρέπει να πετύχουμε κάτι πάααααρα πολύ σημαντικό: τη συγκέντρωση. Η συγκέντρωση είναι ένα κλειδί για να μπορέσεις να πετύχεις πολλά πράγματα με αποτελεσματικότητα. Όπως π.χ να καθαρίσεις ένα πορτοκάλι…! Αν όταν καθαρίζεις ένα πορτοκάλι έχεις τη σκέψη και τα μάτια αλλού, πιθανότατα να κοπείς.
Είναι δυνατόν ένας τοξότης να μην συγκεντρωθεί απόλυτα στο στόχο του πριν αφήσει το βέλος απ’ το τόξο του; Δεν υπάρχει διαφορά όταν καθαρίζεις τα δόντια σου χωρίς να σκέφτεσαι τίποτα άλλο πέρα να τα καθαρίσεις καλά; 

Το επόμενο μεγάλο θέμα είναι η κάθε στιγμή ξεχωριστά. ΠΡΕΠΕΙ να κατανοήσουμε σιγά σιγά καθώς μεγαλώνουμε, ωριμάζουμε και συνειδητοποιούμε… ότι κάθε στιγμή είναι διαφορετική, κάθε διεργασία είναι διαφορετική, οπότε: ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΕΧΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΞΙΑ! Θεωρώ, ότι αν το καταφέρουμε αυτό, θα δώσουμε νοστιμιά στη ζωή μας (ψαγμενιά).

Για να κλείσουμε σιγά σιγά θα πω αυτό που είχα στο μυαλό μου να πω απλά, αλλά χρειαζόταν να προσθέσω λίγες «σάλτσες» … έτσι, γιατί μου αρέσει η νοστιμιά! Λοιπόν, όταν εργάζεσαι, εργάζεσαι! Όταν διαβάζεις, διαβάζεις! Όταν γράφεις, γράφεις! Όταν τρως, τρως! Όταν είσαι με τη κοπέλα σου, είσαι με την κοπέλα σου! Όταν κάνεις έρωτα, κάνεις έρωτα! Όταν καθαρίζεις ένα πορτοκάλι, καθαρίζεις ένα πορτοκάλι!!! Γίνεται να κάνεις έρωτα και να καθαρίζεις ένα πορτοκάλι, ταυτόχρονα; Γίνεται να διαβάζεις και να γράφεις ταυτόχρονα; Γίνεται να εργάζεσαι και να είσαι με την κοπέλα σου ταυτόχρονα; Γίνεται να κοιμάσαι και να τρως ταυτόχρονα; Γίνεται να πας διακοπές και να είσαι μέσα στο στρες και το άγχος της καθημερινότητας; Κάποιοι θα βιαστούν να πουν ότι κάποια από αυτά γίνονται… ναι, σαφώς γίνονται, όλα γίνονται, επαναλαμβάνουμε όμως ότι απευθυνόμαστε σε εκείνους που τη νοστιμιά προτιμάνε!

Κλείνοντας, υπενθυμίζουμε: συγκέντρωση στις στιγμές, αξία στις στιγμές. Μπορείς να πεις ότι είναι μία μορφή επανάστασης.

Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή, 4 Ιουλίου 2014

Smoka & Sonap - Παραισθήσεις


Μία μικρή γεύση από τον επερχόμενο δίσκο των Smoka & Sonap με τίτλο «Παραισθήσεις» πήραμε με τα τρία πρώτα κομμάτια που δόθηκαν στη δημοσιότητα.

 

Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και το πρώτο videoclip του δίσκου -θα ακολουθήσουν κι άλλα- με το κομμάτι «Δεν έχω»

 


 Αναμένουμε...
Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2014

«Το έργο» (BMC)



Έχουμε ακούσει από ανθρώπους της Ιστορίας να κάνουν αναφορές για το «Έργο». Άνθρωποι του σήμερα κάνουν αναφορές για το «Έργο» που έκαναν στην Ιστορία κάποιοι άνθρωποι. Τι είναι αυτό το «Έργο»;

Όπως προείπαμε έχουν γίνει αναφορές, ακόμα και εκδηλώσεις προς τιμήν κάποιων ανθρώπων, έχουν γραφτεί βιβλία «για την Ιστορία και το Έργο» τους… Αν προσπαθούσαμε να κάνουμε μία προσέγγιση στο τι εστί «Έργο» δεν θα μπορούσαμε να βγάλουμε ένα ακριβές αντικειμενικό συμπέρασμα… αλλά κάτι θα καταφέρναμε, σωστά;

Ας προσπαθήσουμε.

Αν υποθέσουμε τι μας έρχεται στο μυαλό ακούγοντας την λέξη «Έργο» τι θα ήταν αυτό; Πιθανότατα το Έργο, αλλά με την έννοια της Ταινίας, που λέμε στα ελληνικά. Δεν είναι αυτό φυσικά, αλλά μήπως με κάποιο τρόπο συνδέεται; Αν αναρωτηθούμε ποιους χαρακτηρισμούς θα μπορούσαμε να δώσουμε για το «Έργο», αυτοί πιθανόν να ήταν: Μεγαλειώδες, Καλό, Εκπληκτικό, Δυνατό, Επίμονο, Σύγχρονο… κ.α. Αυτά τα χαρακτηριστικά έχει και μία αξιοπρεπής Ταινία. Για το λόγο αυτό θα σταθούμε λίγο στη σχέση Ταινία – Έργο.

Όταν βλέπουμε μία καλή ταινία η οποία κρατάει μιάμιση με δύο ώρες περίπου δε σκεφτόμαστε ότι χρειάστηκε ενάμιση με δύο χρόνια να φτιαχτεί…! Ένα άλλο λοιπόν στοιχείο που χαρακτηρίζει ένα «Έργο» θα λέγαμε ότι είναι και ο σχετικός χρόνος. Επίσης, έχουμε δει ταινίες με πολλούς πρωταγωνιστές, κομπάρσους κ.ά. που συνεργάζονται άψογα για να βγει το καλό αποτέλεσμα. Απ’ την άλλη όμως έχουμε δει και ταινίες μόνο με έναν πρωταγωνιστή… άντε και έναν συμπρωταγωνιστή… και όμως έχουν εξίσου καλό αποτέλεσμα.

Το πιο σημαντικό σε μια ταινία είναι η Ιδέα. Αν οι Ιδέα είναι «καλή», τότε άνετα έχουμε τον κορμό του δέντρου από τον οποίο θα βγουν τα κλαδιά, τα παρακλάδια, τα φύλλα, οι καρποί… δηλαδή, σκηνοθεσία, σενάριο, κάμερες, ηθοποιοί, χρήματα…

Αυτά τα γρήγορα συμπεράσματα βγάλαμε από τη συσχέτιση του Έργου με την Ταινία.

Ας σκεφτούμε το έργο τώρα καθ’ εαυτό, μόνο του. Ας πάρουμε για παράδειγμα, ο πρώτος που μου ήρθε στο μυαλό, το έργο του … (δεν θα αναφέρουμε ονόματα, όπως δεν αναφέραμε και ταινίες, ας σκεφτείτε εσείς ποιος μπορεί να είναι) …  ο οποίος μαχόταν για χρόνια ενάντια στην αδικία, υπέρ της ηθικής και της αγάπης. Έγινε ο Άρχοντας της χώρας! Όχι όμως για πολύ, γιατί δεν τον άφησαν για πολύ! Κι άλλοι, κι άλλοι…

Θα μπορούσαμε να πούμε και αυτό λοιπόν για εκείνους που έχουν αφήσει μεγάλα Έργα στην ανθρωπότητα, δεν είχαν «καλό» τέλος…!

Αν το πάρουμε ακόμα από πιο ψηλά, ακόμα και η ίδια η φύση βρίσκεται σε ένα συνεχές Έργο, την εξέλιξη… η τουλάχιστον την επιβίωση.

Για να κλείσουμε, χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε τη σημαντικότητα του Έργου. Καταρχήν, χρειάζεται να καταλάβουμε ότι γίνονται Έργα, είτε «καλά» είτε «κακά». Έπειτα πρέπει να αναλογιστούμε τη θέση – ρόλο μας, προς αυτά.

Με άλλα λόγια ή θα χτίζουμε ή θα γκρεμίζουμε έργα… όχι να βλέπουμε έργα! Όλοι μπορούμε να έχουμε κάποιο ενεργητικό ρόλο – θέση στο Έργο, μη στρουθοκαμηλίζουμε.

Είναι καλό, αν δεν κάνουμε δικό μας Έργο, να βοηθήσουμε στο Έργο των άλλων.

bmcakis@gmail.com
Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

Η Ουσία...


Μαθαίνοντας να κοιτάμε διαφορετικά, βλέπουμε αλλιώς...




Γεγονός, αν μη τι άλλο... Δε χρειάζεται να ζούμε, να ενεργούμε και να αντιδρούμε πάντοτε στηριζόμενοι σε αυτά που προσλαμβάνουν οι πέντε μας αισθήσεις, και πιο συγκεκριμένα, τα μάτια μας...

Υπάρχει ένα ρητό που λέει «Από αυτά που ακούς, μην πιστεύεις τίποτα. Από αυτά που βλέπεις, πίστευε τα μισά». Αν όμως η περίσταση απαιτεί... μία άλλη προσέγγιση από την απόλυτα στεγνή και ρηχή πολλές φορές οπτική των ματιών μας, τι γίνεται;

Τότε καταλαβαίνουμε γιατί ο Μικρός Πρίγκιπας είναι ένα από τα κορυφαία έργα της ανθρώπινης διανόησης! Ένα τελείως απλοϊκά γραμμένο παραμύθι που μπορεί να επηρεάσει μικρούς και μεγάλους. Που μπορεί να δώσει πολλά πράγματα στον αναγνώστη σε κάθε ανάγνωση... Αλλά ξεφεύγουμε!

Η ουσία λοιπόν είναι αυτό ενδιαφέρει τον BMC και μας το δείχνει... Μέσα από ένα όμορφο βίντεο, πραγματοποίησε την ιδέα που είχε καιρό... Γιατί συνήθως έτσι γίνεται! Πρέπει να περάσει καιρός για να γίνει κάτι. Σαν τον σταλαγμίτη και το σταλακτίτη (πάντα ξεχνάω ποιος είναι ποιος! Από κάτω προς τα πάνω... Από πάνω προς τα κάτω... Κάτω... Πάνω...) Σταγόνα - σταγόνα για να ενωθεί το ταβάνι με το πάτωμα... Ο ουρανός με τη γη! Η ιδέα με την πράξη.

Η ουσία λοιπόν είναι μία ιστορία που μπορεί να λάβει χώρα οπουδήποτε πάνω στον πλανήτη, όλες τις ώρες. Είναι η ζωή που μπορεί να έρθει τούμπα από τη μια στιγμή στην άλλη και τότε είναι που πρέπει να αναρωτηθείς: Θα προσπαθήσω να δω έτσι όπως μπορώ πλέον, ή θα πεθάνω από κατάθλιψη προσπαθώντας να κάνω κάτι που συνήθιζα μέχρι τώρα; Η απάντηση μπορεί να μοιάζει εύκολη και σχεδόν αυτονόητη αλλά μακάρι να ήταν. Δεν προσαμόζονται όλοι στις αλλαγές που τους φέρνει η ζωή. Κουτουλάνε στα εμπόδια αντί να προσπαθήσουν να τα υπερβούν. Κι εκεί φαίνεται ο καλός ο καπετάνιος... Στην ΦΟΥΡΤΟΥΝΑ!

Εμπρός λοιπόν, ας πάρουμε παράδειγμα από τους δυνατούς αυτού του κόσμου. Και φυσικά δεν εννοώ όσους έχουν μυϊκή δύναμη ή εξουσία! Μιλάω για όσους έχουν το σθένος να παλέψουν παρά τις αντιξοότητες και να θέσουν ξανά υπό τον έλεγχό τους την ίδια τους τη ζωή.

Και ας θυμηθούμε λίγο τα πρόσωπα της κρίσης...


http://deadmic314.blogspot.gr/2013/03/blog-post.html

Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

Βαρεμάρα (BMC)





Η βαρεμάρα είναι κάτι σαν κακός ιός στην σύγχρονη εποχή μας, όπως θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι η ρουτίνα και η μηχανοποίηση. Περιφέρεται ελεύθερα στον αέρα και εισχωρεί ιδιαίτερα σε «νέους» οργανισμούς οι οποίοι ακόμα είναι αδύναμοι και αγνοί. Υπάρχει περίπτωση να κολλήσετε και να μη ξεκολλήσετε! Προσοχή!

Καταρχήν να εξετάσουμε τα συμπτώματα του ιού αυτού για να μπορέσουμε να διακρίνουμε αν τον έχουμε ή όχι. Έπειτα, σε περίπτωση που έχουμε προσβληθεί, χρειάζεται να βρούμε τρόπο για να τον εξοντώσουμε μια για πάντα… αλλιώς, υπάρχει κίνδυνος να μας μείνει για πάντα. Σαν καρκίνωμα.

Ξεκινώντας πρέπει να πούμε ότι η Βαρεμάρα είναι η μεγάλη Μάνα η οποία έχει δύο κόρες, τη Μικρή Βαρεμάρα και τη Μεγάλη Βαρεμάρα.

Αν θα μπορούσαμε να δώσουμε μία εικόνα στη Μικρή Βαρεμάρα θα ήταν κάπως έτσι: 

Αν θα μπορούσαμε να δώσουμε μία εικόνα στη Μεγάλη Βαρεμάρα θα ήταν κάπως έτσι:



Η Μικρή βαρεμάρα θα λέγαμε ότι βγαίνει από την ψυχή. Είναι εκείνες οι φορές που λέμε «βαριέμαι» και δε ξέρουμε γιατί. Είναι εκείνες οι μικρές καθημερινές στιγμές που δεν το καταλαβαίνουμε, απλά λέμε ότι βαριόμαστε. Ξέρεις, απλά «φφ βαριέεεεμαιιι……»

Το αντίδοτο σε αυτές τις περιπτώσεις είναι να «σπάσεις» τη δραστηριότητα που κάνεις εκείνη τη στιγμή με μία άλλη δράση. Π.χ. Να πας έναν περίπατο (ο οποίος είναι ιδανικός για άπειρες αρρώστιες…), να διαβάσεις κάτι που θα σε εμπνεύσει, να ακούσεις ένα τραγούδι… τέλος πάντων στη θέση της δράσης που κάνεις, να βάλεις μία άλλη… μικρούλα… η οποία θα σε ευχαριστήσει έστω και λιγουλάκι!

Υπάρχει μία μικρή παγίδα… να της δώσουμε μεγαλύτερη αξία από εκείνη που της πρέπει και ξαφνικά από Μικρή... να μεταμορφωθεί και να γίνει Μεγάλη! Οπότε, Προσοχή! Την αναγνωρίζουμε εκείνη τη στιγμή, ναι… βαριόμαστε λίγο, ναι…. Νταξ, κάνουμε κάτι άλλο τσακ τσακ! Έφυγε, τέλος! Neeeext!

Το πρόβλημα βρίσκεται στη Μεγάλη Βαρεμάρα. Αν η Μικρή βαρεμάρα βγαίνει από την ψυχή, η Μεγάλη Βαρεμάρα βγαίνει από τα εσώψυχα! Δηλαδή αν η Μικρή Βαρεμάρα είναι «φφ βαριέεεεμαιιι……» η Μεγάλη Βαρεμάρα είναι «Β-Α-Ρ-Ι-Ε-Μ-Α-Ι»… και φανταστείτε το σε μια ταμπέλα με φωτάκια γύρω-γύρω να αναβοσβήνουν.

Στην περίπτωση αυτή ο άνθρωπός μας έχει αρρωστήσει για τα καλά και χρειάζεται άμεσα βοήθεια… είτε από τον εαυτό του, είτε από εμάς! (ντιν ντιν!) Μετά από μέρες έρευνας και γκάλοπ αποδείχτηκε ότι , συνήθως, ο άνθρωπος μας στην περίπτωση αυτή δεν ικανοποιείται με τίποτα. Δε τον γεμίζει τίποτα. Δε τον νοιάζει τίποτα. Πάντα ψάχνει κάτι άλλο ή κάτι ακόμα.

Μα πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό; Στραβός είναι; Μουγκός; Κουτσός; Τελείως παράουρος; Όχι… αλλά κι αυτό είναι δύσκολο να του το εξηγήσουμε… ας είναι!

Η Μεγάλη Βαρεμάρα, επειδή  είναι και «μεγάλη», πρόλαβε και έκανε μία κόρη που το όνομα αυτής είναι Τεμπελιά! Τώρα… δεν ξέρω ποιον βρήκε και έκανε την κόρη αυτή… πάντως η Τεμπελιά, τα έχει γ*****ι όλα!

Έχει πιάσει το μεγαλύτερο ποσοστό των νέων όπου φυσικά ασχολούνται με το Ιντερνέτ, με την καλοπέραση και γενικά, εφόσον ζούμε στον Δυτικό Πολιτισμό…. το Fast Food. Να γίνονται όλα γρήγορα και συνέχεια! Γρήγορη γνώση, γρήγορη τροφή και καθόλου αργή χώνεψη… πάμε πάλι πίσω στο θέμα μας γιατί ανοίγουμε άλλες δουλειές με αυτά!

Η Μεγάλη Βαρεμάρα είναι ένας κακός ιός που εγκυμονεί μεγάλους κινδύνους όπως κατάθλιψη, απομόνωση, στρες, κρίσεις πανικού. (ντιν ντιν ντιν ντιν ντιν ντιν!).

Στην περίπτωση αυτή ο άνθρωπός μας πρέπει να αλλάξει λίγο, τουλάχιστον, τον τρόπο που βλέπει τα πράγματα. Εδώ ο άλλος, ο Αλχημιστής, γύρισε όλο τον κόσμο για να καταλάβει πως ο θησαυρός ήταν στα πόδια του! Δεν σημαίνει ότι τα πράγματα είναι έτσι όπως έχει μάθει να τα βλέπει από μικρός... ούτε όπως του έχει μάθει η κοινωνία να τα βλέπει. Δεν είναι απαραίτητα τα πράγματα έτσι όπως έχει συνηθίσει να τα κάνει… γιατί πολύ απλά υπάρχουν «κακές» συνήθειες.

Σαφώς και είναι μία επίπονη διαδικασία που θέλει επιμονή. Σαφώς και δεν είναι εύκολο να «κάψει» παλιές συνήθειες που ΝΟΜΙΖΕ ότι του άρεσαν. Αλλά είναι αναγκαίο… όπως τρώμε τροφή, πίνουμε νερό για να θρέψουμε τον οργανισμό μας, το ίδιο ΠΡΕΠΕΙ να γίνεται και με την ψυχή μας. Πόσες φορές θα το πούμε;!;!;!

Είναι καλό να έχουμε ένα χόμπυ! Ακόμα καλύτερα να είναι ένα δημιουργικό χόμπυ! Το ζητούμενο είναι ναααααα μηηηηηηηηη βααααααριοοοομμαααασσσστεεεεεεεεεεεεεε!!!!

bmcakis@gmail.com



Διαβάστε περισσότερα...