Η Κρητική Επιθεώρηση μίλησε με νεαρά άτομα που αντιμετωπίζουν την ανασφάλεια του αύριο και βλέπουν τα όνειρα τους να διαλύονται. Οι νέοι απάντησαν στο πώς βλέπουν τη μοίρα της χώρας, αλλά και αν σκέφτονται το ενδεχόμενο της μετανάστευσης. Ο Μιχάλης, 27 ετών άνεργος πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών, επισημαίνει με μια φράση ό,τι πιστεύει για τη χώρα του: «Το μέλλον της Ελλάδας είναι σκούρο αν συνεχίσουν οι ίδιες πολιτικές». Ο Μάνος, 18 ετών φοιτητής Κοινωνιολογίας, συμφωνεί και σχολιάζει: «Η Ελλάδα δεν πάει καλά. Αλλά τι να κάνουμε; Όσο και αν διαμαρτυρόμαστε δεν αλλάζει κάτι». Στο ίδιο ύφος και η άποψη της Ευγενίας, 24 ετών φοιτήτρια Οικονομικών: «Η χώρα βυθίζεται και μας παίρνει μαζί της". Πολλές, ανάλογες απόψεις νέων παιδιών με φιλοδοξίες κυριαρχούν. "Η Ελλάδα τελείωσε", "η χώρα καταρρέει, μαζί και εμείς».
Η Αναστασία, 25 ετών, άνεργη πτυχιούχος Οικονομικών, επισημαίνει το μεγαλύτερο πρόβλημα που βασανίζει τους νέους, την ανεργία: "Αντί το κράτος να μεριμνήσει για εμάς, κάνει το αντίθετο. Έχω όρεξη για δουλειά αλλά είμαι άνεργη σχεδόν δύο χρόνια". Στην ίδια μοίρα βρίσκονται εκατοντάδες παιδιά που έχουν σπουδάσει και "θα κορνιζάρουμε το πτυχίο μας στον τοίχο", όπως αναφέρει η Ελένη, 22 ετών, φοιτήτρια Φιλολογίας. Αλλά ακόμα και όταν βρεθεί κάποια δουλειά δεν θα είναι η κατάλληλη, αφού σπάνια θα αφορά το αντικείμενο σπουδών. "Αναγκαζόμαστε να κάνουμε δουλειές του ποδαριού και άσχετες με αυτό που έχουμε σπουδάσει", τονίζει ο Μιχάλης, ενώ η Αναστασία συμπληρώνει: "Αν το κράτος δεν μπορεί να μας απορροφήσει στην αγορά εργασίας, να κλείσει τα πανεπιστήμια και μόλις γινόμαστε 18 να μας διώχνει από τη χώρα".
Αν και η κατάσταση στην Ελλάδα είναι δύσκολη, οι νέοι είναι προβληματισμένοι για το αν πρέπει ή θέλουν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους. Η Ελένη είναι κάθετη: "Το μόνο που θέλω είναι να τελειώνω τη σχολή μου και να φύγω στο εξωτερικό. Παραδέχομαι ότι είναι δύσκολη απόφαση, ειδικά σε τέτοιες εποχές που οι δεσμοί της οικογένειας είναι πιο δυνατοί από ποτέ, αλλά το μέλλον είναι εκεί τώρα". Μαζί της συμφωνεί και η Ευγενία: "Θέλω να φύγω αλλά δεν έχω την οικονομική δυνατότητα. Και τώρα πια, με τόσα που ακούγονται για τους Έλληνες θα είναι ακόμα πιο δύσκολη η προσαρμογή σε μια άλλη χώρα. Αλλά αν είχα τα μέσα θα έφευγα".
Όμως, παρ’ όλο που οι περισσότεροι είναι δυσαρεστημένοι με την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα, υπάρχουν και εκείνοι που δεν θέλουν να την εγκαταλείψουν. Ίσως πιστεύουν ότι η κατάσταση θα αλλάξει ή απλά υπάρχουν άλλοι λόγοι πίσω από αυτή τους την απόφαση. Ο Μιχάλης λέει τη δική του γνώμη: "Θα έφευγα στο εξωτερικό αλλά μόνο αν εξαντλούνταν όλα τα περιθώρια να βρω δουλειά εδώ. Το μόνο που με κρατάει εδώ είναι συναισθηματικοί λόγοι και όχι η πεποίθηση ότι η Ελλάδα θα τα καταφέρει".
Η Έλλη, 28 ετών, μεταπτυχιακή φοιτήτρια, αναφέρει: "Δεν σκέφτομαι τη φυγή, τα ίδια είναι και εκεί, αλλά ακόμα και αν δεν είναι, θα γίνουν έτσι. Όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε". Ο Μάνος, πρωτοετής φοιτητής, έχει να πει τη δική του γνώμη για το θέμα της μετανάστευσης: "Και να μεταναστεύσουμε, ποιος θα μείνει εδώ; Οι ηλικιωμένοι; Έμμεσα, αυτοί είναι που μας έφεραν εδώ που είμαστε με τις ψήφους τους τόσα χρόνια. Το μόνο που ελπίζω είναι μέχρι να αποφοιτήσω να έχουν καλυτερέψει, έστω και στο ελάχιστο, τα πράγματα".
Το μήνυμα σαφές. Οι νέοι είναι απογοητευμένοι αλλά κάποιοι συνεχίζουν να ελπίζουν. "Είμαι αισιόδοξη για το μέλλον της χώρας μου. Πιστεύω στην Ελλάδα. Δεν θα την εγκαταλείψω γιατί έχω ελπίδες και αυτό συμβουλεύω να κάνουν όλοι οι νέοι. Η Ελλάδα θα τα καταφέρει, όπως συμβαίνει πάντα", αναφέρει η Μαρία, 19 ετών, φοιτήτρια Φιλοσοφικής. Την ίδια γνώμη έχει και η Ειρήνη, 20 ετών, φοιτήτρια Φιλοσοφικής: "Διαφωνώ με αυτούς που φεύγουν για το εξωτερικό. Το να εγκαταλείπεις τη χώρα σου στα δύσκολα είναι αδυναμία. Οι Έλληνες είμαστε δυνατός λαός και το έχουμε αποδείξει τόσα χρόνια. Παραδέχομαι ότι θα είναι δύσκολο να βρω δουλειά, αλλά στο τέλος θα πάνε όλα καλά. Είμαι αισιόδοξη".
Οι νέοι φαίνονται διχασμένοι και οι αντίθετες απόψεις τους μπορούν να συνοψιστούν σε δύο φράσεις: η Έλλη, αισιοδοξεί: "Όλοι ελπίζουμε για το καλύτερο. Εγώ λέω ότι είμαστε δυνατός λαός, αλλά ακόμα κοιμόμαστε". Η Ευγενία διαφωνεί: "Αμφιβάλλω αν υπάρχει ελπίδα για τη χώρα, σκέφτομαι αν υπάρχει ελπίδα για εμάς".
της Στέλλας Κουκουριτάκη
